8 مه 2024- یک مطالعه جدید نشان داده است که سماگلوتاید داروی دیابت و کاهش وزن با خطر قابل توجهی برای تکرار جراحی ستون فقرات در بیماران مبتلا به دیابت که نیاز به این جراحی دارند، مرتبط است.
محققان گفتند: خطر جراحی های بیشتر در میان بیمارانی که این داروی محبوب کاهش وزن و دیابت را برای مدت طولانی تری مصرف می کردند، بیشتر بود.
آنها افزودند: مطالعه ی ما اولین شواهد را در مورد تأثیر سماگلوتاید بر جراحی ستون فقرات ارائه داد.
دکتر Syed I. Khalid، دستیار جراحی مغز و اعصاب در دانشگاه ایلینوی شیکاگو، گفت: ما انتظار داشتیم که شاهد عملکرد بهتر بیماران پس از جراحی، عوارض کمتر زخم و موارد دیگر باشیم، اما در بیماران دیابتی و بیماران چاق غیردیابتی تحت درمان با سماگلوتاید شاهد افزایش احتمال نیاز به جراحی های اضافی بودیم."
این یافته ها در 3 می در نشست سالانه انجمن جراحان مغز و اعصاب آمریکا (AANS) 2024 ارائه شد.
جراحی اضافی در سال اول
این مطالعه ی جدید از داده های پایگاه پرداخت کنندهی خدمات درمانی دریانوردان برای شناسایی بیماران 18 تا 74 ساله مبتلا به دیابت نوع 2 استفاده کرد که بین ژانویه 2018 و اکتبر 2022 تحت عمل همجوشی بین مهره ای کمری یک تا سه سطحی(TLIFs) قرار گرفته بودند.
بیماران از نظر سن، جنس، فشار خون بالا، چاقی، سابقه سیگار کشیدن، بیماری مزمن کلیوی، پوکی استخوان، استفاده از انسولین و سطح همجوشی ستون فقرات با نسبت 3:1 مطابقت داده شدند که در نتیجه 447 بیمار تحت درمان با سماگلوتاید و 1334 بیمار که از سماگلوتاید استفاده نمی کردند، در این مطالعه بررسی شدند. بیش از نیمی از آنها زن بودند(56%)، 62% از انسولین استفاده می کردند و 81% تحتعمل جراحی همجوشی ستون فقرات تک سطحی قرار گرفتند.
مجموع عوارض پزشکی در گروه سماگلوتاید 13.4 درصد و در گروه غیر سماگلوتاید 7.7 درصد بود(نسبت شانس[OR]،1.85). دکترخالد گفت: این به دلیل نرخ بالاتر عفونت دستگاه ادراری (6.7٪ در مقابل 2.5٪) و آسیب حاد کلیه (6.3٪ در مقابل 3.9٪) بود- این دو عارضه از سماگلوتاید در مطالعات دیگر نیز گزارش شده اند.
با این حال، مجموع عوارض جراحی در بیمارانی که سماگلوتاید مصرف میکردند، کمتر بود، 3.8٪ در مقابل 5.2٪ در گروهی که از سماگلوتاید استفاده نمی کردند(OR= 0.73).
بیمارانی که سماگلوتاید مصرف می کردند در مقایسه با افرادی که از سماگلوتاید استفاده نمی کردند، عوارض ترمیم زخم (5 در مقابل 31)، هماتوم (1 در مقابل 9)، عفونت محل جراحی (12 در مقابل 44)، و نشت مایع مغزی نخاعی (2 در مقابل 3) کمتری داشتند.
با این حال، افرادی که سماگلوتاید مصرف میکردند، تقریباً 12 برابر بیشتر از افرادی که از این دارو استفاده نمی کردند، احتمال داشت که یک جراحی کمری اضافه انجام دهند(27.3٪ در مقابل 3.1٪؛ OR= 11.79؛ 95٪ CI، 8.17 تا 17.33).
هنگامی که قرار گرفتن در معرض سماگلوتاید برای بیش از 9 ماه یا کمتر از 9 ماه مورد بررسی قرار گرفت، نمودارهای Kaplan-Meier یک واگرایی قابل توجه از این جمعیت ها را نشان داد(log-rank P <0.0001).
دکتر خالد گفت که در حال حاضر با مرور انتشارات، مطالعه ی ما اولین شواهد را در مورد تأثیر سماگلوتاید بر جراحی ستون فقرات ارائه داده است.
مقاله بعدی که همچنین در حال داوری است، تنها به بیماران مبتلا به چاقی مرضی بدون دیابت که سماگلوتاید را برای کاهش وزن مصرف کرده بودند، پرداخته است.
دکتر خالد گفت: در بیماران چاق غیر دیابتی تحت درمان با سماگلوتاید، که تحت عمل جراحی ستون فقرات قرار گرفته بودند، روند مشابهی را شاهد بودیم.
آیا دلیل نیاز به جراحی بیشتر سارکوپنی است؟
دکتر خالد خاطرنشان کرد که جراحی های اضافه در درجه اول برای گسترش سازه ها بودند، با جراحی اضافی و همجوشی در سطوح بیشتر.
او افزود: "ما معتقدیم که ممکن است سارکوپنی یا از دست دادن عضلات همراه با کاهش چربی به دلیل مصرف سماگلوتاید، سبب نیاز به جراحی اضافی می شود."این مکانیسم همچنان یک فرضیه است، اما شواهد از مناطق دیگر که وضعیتهای ضعف را بررسی میکنند نشان دادهاند که این بیماران استخوانهای ضعیفتری دارند، دچار سارکوپنی هستند و نتایج بدتری را بعد از جراحی ستون فقرات دارند.
محققان قصد دارند از هوش مصنوعی برای ارزیابی تغییرات در ترکیب بدنی پس از استفاده از سماگلوتاید در بیمارانی که قبل از جراحی ستون فقرات یا حتی قبل از بروز کمردرد تحت تصویربرداری قرار گرفتهاند، استفاده کنند.
دکتر خالد افزود: از آنجایی که این داروها در طول زمان افزایش می یابند، مطالعات بعدی همچنین به بررسی این موضوع می پردازد که آیا این تغییر با دوز مشخصی رخ می دهد یا خیر.بر اساس تجزیه و تحلیل فعلی سماگلوتاید ژنریک، نمی توان گفت که آیا استفاده از سایر آگونیست های گیرنده پپتید 1 شبه گلوکاگون (GLP-1) به یافته های مشابهی منجر می شود یا خیر، اما "احتمال اثر یک کلاس دارویی بالاست".
دکتر Walavan Sivakumar، مدیر جراحی مغز و اعصاب در موسسه علوم اعصاب پاسیفیک در لسآنجلس در مورد یافتههای این مطالعه، خاطرنشان کرد که زمانبندی جراحی برای بیمارانی که سماگلوتاید و سایر آگونیستهای گیرنده GLP-1 مصرف میکنند، پس از توصیه ی انجمن متخصصان بیهوشی آمریکا مبنی بر توقف درمان با آگونیست های گیرنده GLP-1 قبل از جراحی انتخابی، بمنظور کاهش خطر عوارض مرتبط با بیهوشی، یک مشکل است.
سیواکومار گفت: «این یک نکته ی فوقالعاده مرتبط است و به نظر میرسد چیزی است که متخصصان جراحی مغز و اعصاب به صورت روزانه با آن مواجه هستند، این یک شروع عالی و قابل تامل است».
سیواکومار همچنین اظهار داشت که ضعف و سستی(frailty) یک موضوع داغ در تمام جراحیهای مغز و اعصاب است. این یک نکته مهم و اساسی است که بر همه جراحی ها تأثیر می گذاردو در حال حاضر به شدت در زیر مجموعه های جراحی مغز و اعصاب مورد مطالعه قرار گرفته است. بنابراین قطعاً این یک عامل مرتبط احتمالی است.
منبع:
https://www.medscape.com/viewarticle/diabetes-weight-loss-med-linked-repeat-spinal-surgery-2024a10008vn